غزل حسینی

آخر ای مردم! ما هم عتباتی داریم	کربلایی داریم، آب فراتی داریم
ما پر از بوی خوش سیب، پر از چاووشیم	وز چمن های مجاور، نفحاتی داریم
داغ هفتادودو گُل تشنگی از ماست اگر	دست و رو در تپش رشته قناتی داریم
آن سبک بال ترانیم که بر محمل موج	ساحل امنی و کشتیّ نجاتی داریم
در تماشای جمال از جبروتی سُرخیم	که شگفت آینه جلوه ذاتی داریم
در همین روضه سربسته، خدا می داند	دست در شرح چه اسماء و صفاتی داریم
زیر این خیمه که از ذکر شهیدان سبز است	کس نداند که چه احساس حیاتی داریم
همه هستی ما عینِ زیارت نامه است	گو از این گونه سلام و صلواتی داریم

زکریااخلاق